mércores, 18 de abril de 2018

LETRAS GALEGAS 2018

OBRAS DE MARÍA VICTORIA MORENO
















LETRAS GALEGAS 2018

 

 

Por isto penso que a situación do galego non se pode ver con indiferenza. Se estou coa xente que amasa o meu pan e mais colle no mar os peixes da miña mesa, tamén quero falar con eles, falar a súa fala.

María Victoria Moreno

María Victoria Moreno Márquez naceu na vila cacereña de Valencia de Alcántara o 1 de maio de 1939.

O pai Vicente faleceu de tuberculose e a familia  queda nunha mala situación económica, polo que María Victoria debe deixar durante dous anos oa sus estudos. Aos doce anos, María Victoria consegue praza de interna nun colexio de Barcelona para cursar os estudos de bacharelato.


Unha vez rematado o bacharelato, en 1959, comezou Mª Victoria os estudos na Universidade Complutense de Madrid.
  
Alí coñeceu o que sería o seu primeiro marido, o valenciano José Luis Llácer, co que casaría no verán de 1963. José Luis era invidente dende os tres anos e María Victoria exercía de lectora para el, ao tempo que facía traducións do francés para a ONCE.

Veñen para Galicia cando el foi destinado ao Colexio Santiago Apóstolo en Pontevedra, un colexio dependente da ONCE e no que recibían formación específica os invidentes. María Victoria foi contratada como profesora de instituto.
                                 
En Pontevedra, Mª Victoria aproba as oposicións como profesora de Lingua e Literatura Españoa e é destinada, en 1965, ao Instituto Masculino de Lugo. Nesta época comeza a coñecer a literatura galega e a nosa cultura.

Dous anos despois volta a Pontevedra para dar clases de literatura española no Instituto Feminino, o que máis tarde será o IES «Valle Inclán». Aquí estará ata o ano 1986. Nesta época adquire un compromiso firme co noso idioma e, en 1972, comeza a impartir cursos de galego para adultos en diferentes vilas galegas.

No ano 1973 abre, en Pontevedra, na rúa Andrés Muruais e en unión do seu marido e outros compañeiros e amigos, a libraría Xuntanza.



Neste tempo, María Victoria e José Luis adoptan a Begoña e Carlos Alberto, dous irmáns.


Son anos dunha gran actividade literaria: publica  Mar Adiante    e gaña o 1º Premio de Contos Infantís O Facho, da Coruña, coa obra «O cataventos» . 

En 1986 publica «Leonardo e os fontaneiros» e a  «A festa no faiado»,   e no 1988  o seu libro máis   importante  «Anagnórise».






É nomeada  responsable da colección Árbore da Editorial Galaxia, adicada á publicación de libros dirixidos ao público infantil e xuvenil.

Segue escribindo e publicando libros  «Verso e Prosa», «As linguas de España», «Querida avoa», «Pan con chocolate», «O libro das saudades e os degoiros», «Un cachiño de bica»,
«E haberá tirón de orellas?», «Guedellas de seda e liño».














Pero nesta época tamén hai momentos duros, José Luis, o seu marido, falece a principios de 1996 e pouco despois a ela diagnostícaselle un cancro de mama. 

Casou, en segundas nupcias, con Pedro Ferriol, un cubano con raíces galegas e capitán da mariña mercante que dende Cuba descubrira a súa literatura.




O 22 de novembro de 2005, o mesmo ano da publicación de «Eu conto, ti cantas...», faleceu no Hospital Provincial de Pontevedra.










CANCIÓN ADICADA A MARÍA VICTORIA 
MORENO










domingo, 28 de xaneiro de 2018

O ENTROIDO DA ARTE ( Continuación)

3 EP- DALÍ







4 EP- CAMIÑO DE SANTIAGO




Para nós ten unha especial importancia O CAMIÑO INGLÉS  xa que pasaba polos concellos de Cambre e Culleredo  e está relacionado co porto eo FARUM que existiron ao pé da encomenda templaria. O nome do noso centro PORTOFARO lembra esta etapa da nosa historia.
A seguinte información está copiada  da web do Concello de Culleredo.


O Camiño Inglés

O Camiño Inglés de peregrinación discorría entre os portos do Golfo Ártabro e Santiago, presentando varias rotas alternativas, entre elas o chamado "Camiño de Faro". Debe o nome ao seu punto de partida, o antigo arciprestado de Faro, que abranguía, fundamentalmente, os actuais concellos de A Coruña, Culleredo e Arteixo. Percorre a distancia entre A Coruña e Santiago polas terras do interior: Culleredo, Cambre, Carral, Val de Barcia, Hospital de Bruma, Poulo, Sigüeiro e Santiago.
Os principais portos de procedencia de peregrinos eran os situados no sur de Inglaterra, Irlanda e a costa occidental francesa; desde alí a travesía duraba arredor duns cinco días. Sen dúbida, foi esta unha razón de peso para que moitos escollesen esta opción, fronte á longa peregrinación terrestre, que como pouco requiría cinco ou seis meses.
A estratéxica situación atlántica propiciou a escala de barcos que navegaban entre o norte de Europa e o Mediterráneo, como as expedicións de cruzados que en varias ocasións fixeron porto na Coruña, desde onde se desprazaban a Santiago para encomendárense ao Apóstolo antes de proseguiren a súa rota. Entre elas destaca a que chegou á Coruña en 1217, composta por 350 navíos de cruzados alemáns, frisóns, noruegueses e flamengos. Ademais, a garantía da protección real aos barcos fomentou o desenvolvemento das relacións comerciais co Atlántico norte, e en definitiva con Europa.
No século XII aparece con forza na documentación o chamado Burgo de Faro, seguramente xa existente nos séculos IX e X. Importante núcleo urbano (tense dito que, a mediados do século XII, só as cidades episcopais, Allariz e o Burgo eran os únicos enclaves urbanos de Galicia), nel asentáronse os templarios, coa súa bailía de Faro, señores da metade do Burgo de Faro, a Catedral de Santiago, que señoreaba a outra metade, e o mosteiro de Sobrado, con moitas posesións en rendas, tanto do Burgo como do seu porto, que construiría os muíños de Acea de Ama, aínda existentes.
Ao Burgo de Faro chegaban barcos con mercadorías e peregrinos do norte de Europa. Foi moi protexido polos monarcas Afonso VII e Fernando II, así como polos Condes de Traba.
No século XII documéntase no Burgo a existencia da confraría de San Miguel, que agrupaba aos alfaiates.

A fundación da Coruña, a comezos do XIII, marcaría o comezo do declive do Burgo de Faro, aínda que os templarios seguírono potenciando ata a desaparición da Orde, en 1312.

5º EP-  POP-ART













 


6º EP- O GRAFFITI

















O ENTROIDO DA ARTE

Este Entroido o CEIP PORTOFARO vístese de arte  e rinde homenaxe a varios artistas e ao noso patrimonio cultural.
Desde Van Gogh ata os graffiti pasando polo camiño de Santiago, todos teñen cabida no noso Entroido.
Queredes saber máis sobre os artistas dos que vos ides disfrazar? pois seguide con nós e averiguarédelo.

EI -3 MIRÓ
UNHA PEQUENA BIOGRAFÍA




PRESENTACIÓN DE ALGUNHAS DAS SÚAS OBRAS


ANIMACIÓNS SOBRE OS SEUS CADROS




EI -4 KANDINSKY

UNHA PEQUENA BIOGRAFÍA








EI -5 MONDRIÁN











1º EP- VAN GOGH












2º EP.- GAUDÍ